en alweer van die dingen die zomaar gebeuren, op een leuke dag, dat ze kanker had wist ik al, maar dat het zo ernstig was, was niet voorspeld, ze was juist aan de betere hand...AAAARGH!!!
Het gaat om een vrouw die een vriend van onze familie is, als eerste van mn vader, die kende haar en haar beste vriendin van zn zwemclub, later werd ook mn moeder erme bevriend, en ik heb ook menig maal van haar en haar man's aanwezigheid mogen genieten. het is echt een tof wijf zoals velen dat bv zouden omschrijven, iets wat ik altijd op twee manieren zie, a; ja, klopt, en wat een persoonlijk bericht eigenlijk. en b; ja, klinkt lekker..not "tof wijf" zo argeloos. althans, zo komt het op mij over.
Ik dwaal af, het was inderdaad een erg leuek mevrouw, ze was vreemd, maar leuk vreemd, grappig, en had maffe acties. om een voorbeeld te geven, toen zij en haar man net een nieuw huis hadden was er een soort 'afscheid-van-ons-oude-huis-feest' erg gezellig, maar daar gaat het niet om, dat huis alleen al was maf ingericht, de wc deur vol maffe foto's, om iets te noemen; een foto van Willem Alexander en Maxima, alleen dan met hun hoofden er op, dergelijke foto's maar ook maffe foto's van hun twee. Er was een muur in de woonkamer die knal oranje was, niet mooi, maar wel ontzettend grappig, zelfs de telefoon was apart, zo'n oud ding, met zo'n draaischijf, met een zebra motief over de hele telefoon, ge-wel-dig..
well you get the idea, twee mensen vol van levens energie en zeker vol van leven, het soort mensen die van elke seconde elke kleinigheid geniten, maar dan echt meer dan anderen, echt!
en vervolgends krijfg je dan te horen van Gillis (haar man) dat Remke (zo heet zij), een gezwel in haar lever heeft, en dus kanker heeft. aanvankelijk lijkt alles goed te gaan, zelfs na iets als van "ja, u heeft en gezwel" bleven ze optimistisch, niets konden hen breken.
tot dat we dus vandaag het volgende bericht van Gillis kregen:
Lieve allemaal,
Dank jullie wel voor alle kaarten, brieven, smsjes, mails en andere vormen van aandacht. We voelen ons hier erg door gesteund. Dat hebben we nu ook wel nodig; vrijdagmiddag kregen we te horen dat de tumor in mijn lever van de meest kwaadaardige soort is. Het is een vorm van kanker die zich door de lever heen vreet en zich niet laat stoppen door chemokuren. Helaas zit het ding midden in mijn lever, precies rond alle bloed- en galvaten en laat zich dus ook niet wegsnijden. Kortom: er zijn geen behandelmethoden voor. Behandelingen zullen zich beperken tot symptoombestrijding, het neemt de oorzaak niet weg.
Gillis en ik hebben het afgelopen weekend besteed om deze boodschap goed tot ons door te laten dringen. Alle dagen dat ik mij nog goed voel zijn meegenomen, maar duidelijk is dat ik niet het eeuwige leven heb. Vandaar dat we onze tijd zo goed en efficiënt mogelijk willen gaan besteden. Het pluk de dag, dat we gelukkig toch al deden, beleven we nog intensiever.
Maandag 15 januari moest ik mij weer melden in het Erasmus Ziekenhuis, omdat ik tot overmaat van ramp ook een hernia opliep, maar gelukkig ben ik inmiddels weer thuis met een verwijzing naar een fysiotherapeut en een grote zak pijnstillers.Ik ben vandaag al weer voor het eerst 'los' naar de bibliotheek gelopen om dit mailtje te versturen, dus dat gaat gelukkig wel al weer de goede kant op.
Omdat we emotioneel op dit moment nogal heen en weer schieten is het voor ons beiden nu wat lastig om telefoongesprekken te voeren. Maar ik spits mijn oortjes zodra de postbode er aankomt, want een beetje afleiding blijft zeer welkom. De komende periode moeten Gillis en ik proberen weer tot een min of meer regelmatig leven te komen, waarbij het genieten van alle kleine dingen voorop staat.
Helaas alweer geen prettige berichten. Niettemin zijn we vast van plan om de komende periode tot een waardevol deel van ons leven te maken.
We wensen jullie alle goeds en nogmaals dank voor alle steun en aandacht,
Heel veel liefs, Remke en Gillis
..zucht..
Current Mood: 
don't know, shocked I guess
Current Music: none